RPG…RPG! Het heeft zo lang geduurd voordat ik dit eindelijk ga schrijven!! Terwijl ik hierover nadacht, is er alweer een tijd verstreken sinds de vorige keer. Nou, zulke dingen gebeuren vaker. Simpel gezegd, het is moeilijk om te kiezen, en er zijn veel dingen die ik me nog zal herinneren, dus ik zal er later stiekem wat aan toevoegen. Voor nu wil ik eerst een paar van mijn favoriete RPG's noemen.

*For the Frog the Bell Tolls*, *FFIX* en *Star Ocean 2* zijn al eerder genoemd, dus raadpleeg dat artikel.

Allereerst de Super Famicom... als ik dat noem, moet ik *MOTHER2* noemen...!! Het liedje uit de tv-reclame galmt nog steeds in mijn hoofd. Hoewel ik me recente dingen niet zo goed herinner, zijn herinneringen uit mijn kindertijd heel sterk. Dit is een schattig, ondeugend en een beetje eng spel waar ik altijd aan denk... De jonge Takamori begreep het systeem van "papa heeft het geld al naar de bank overgemaakt" niet zo goed, maar als ik er nu aan terugdenk, is dat systeem echt interessant. Als ik aan het gevecht met de eindbaas denk, zou ik nu misschien nog huilen... Trouwens, als ik op reis of uitga, neem ik een knuffel van Paula mee. Omdat... ze een keer een aanval voor me heeft opgevangen...

*Marvelous: Another Treasure Island* heb ik ook met volle overgave gespeeld. Bij dit spel verandert de gameplay afhankelijk van wie van de drie goede vrienden je als leider kiest! Het was een mix van frustratie en inspiratie, en de puzzels waren precies moeilijk genoeg voor een kind, wat het erg leuk maakte. De parasitaire planten maakten me destijds zo bang dat ik bijna in mijn broek plaste, maar het feit dat je de leraar eindeloos kunt aanklikken met de muis, maakt het misschien toch wat meer voor volwassenen...

*Secret of Mana* en *Trials of Mana* vond ik ook geweldig!! Het verhaal, de personages en de muziek zijn echt prachtig... Ah, ik heb de vorige keer misschien gezegd dat mijn favoriete personage als kind Eiko was, maar qua uiterlijk begon mijn liefde voor kleine, schattige personages misschien wel bij *Secret of Mana*... Omdat ik toen zonder aarzelen Popoi en Charlotte koos... Dus dat was het... mijn ontluiking.

Toen we naar het PS-tijdperk gaan. *Suikoden II* vond ik echt geweldig... Ik begon meteen met deel II, en omdat ik niet gewend was aan spellen met een zwijgende protagonist, was ik behoorlijk verrast. Met andere woorden, de dialogen zaten daar... Ik huilde bijna. Klopt mijn geheugen wel? En de vreugde van het zien hoe de ene na de andere metgezel zich bij je voegde. En de muziek was echt fantastisch...!! Als er nu één klein spijt is, dan is het dat ik door mijn hebzucht Hans nooit meer terug kon laten komen, en dat ik het spel met 107 personages heb uitgespeeld omdat ik niet op hem kon wachten. Dat is volledig mijn eigen schuld.

*Moon* was ook geweldig... Ik leerde voor het eerst het concept van meta kennen via *Moon*. Dit is een spel vol warmte. De muziek, de catch! en alles eromheen is ontzettend schattig. Het was een verfrissend spel. Ik hou het meest van oma.

*Popolocrois Monogatari* was ook fantastisch~!! In het PS-tijdperk waren er veel spellen met een klei-animatie- of kleurrijk handgetekende stijl... spellen met een warme, prentenboekachtige sfeer. Echt... fantastisch! Heel schattig. Narcia was ook heel schattig... Ik ken mijn eigen smaak nu echt goed.

Toen we bij het PS2-tijdperk kwamen, leek het aantal RPG's dat ik speelde plotseling enorm toe te nemen. Omdat het er zoveel zijn, stop ik het hier voor nu.

Hoewel het december is (shiwasu), moeten jullie allemaal oppassen dat jullie niet te moe worden!